12:55

1405/06/23

زخم‌های پنهان؛ راهنمای پیشگیری و درمان افسردگی پس از بحران

تجربه تلخ جنگ تنها در ویرانی شهرها و مرزها خلاصه نمی‌شود؛ بلکه عمیق‌ترین و ماندگارترین جراحات آن بر پیکره روان انسان‌ها باقی می‌ماند. در میان انبوه پیامدهای روانی ناشی از منازعات، «افسردگی» به عنوان شایع‌ترین اختلال، گریبان‌گیر بیش از ۲۰ درصد بازماندگان و افراد در معرض بحران می‌شود. این اختلال که فراتر از یک غم ساده، تمام ابعاد شناختی، رفتاری و حتی سلامت جسمانی فرد را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، نیازمند بازشناسی دقیق علائم و ریشه‌یابی رنج‌های نهفته است. در یادداشت زیر، ضمن بررسی نشانه‌های هشداردهنده و علل بروز این بحران روحی، به راهکارهای کاربردی برای پیشگیری و روش‌های نوین درمان، از اصلاح سبک زندگی تا مداخلات تخصصی، می‌پردازیم.

جنگ می تواند اثرات روانی زیادی بر روی انسان ها داشته باشد. از جمله اضطراب، افسردگی، حس ناامیدی، برهم خوردن تمرکز، بی خوابی و اختلالات رفتاری همچون پرخاشگری و..
یکی از مهم ترین و شایع ترین مشکلاتی که در ۲۲/۵ درصد افراد، پس از جنگ دیده می شود؛ افسردگی است.
اختلال افسردگی از شایع ترین اختلالات روانی است که می تواند زندگی فرد را به شدت تحت تاثیر قرار دهد؛ اختلال افسردگی نه تنها بر احساسات فرد اثر می گذارد؛ بلکه عملکرد شناختی و رفتارهای اجتماعی و حتی سلامت جسمانی او را نیز مختل می کند.
افسردگی علائمی دارد که در زندگی روزمره فرد تاثیر منفی می گذارد و البته این علائم باید دو هفته ادامه داشته باشد تا بتوان تشخیص افسردگی را در نظر گرفت.

برخی از نشانه‌های این اختلال عبارتند از:
1) احساس غم و ناامیدی پایدار
2) کاهش علاقه و لذت از فعالیت‌هایی که قبلا خوشایند بودند
3) خستگی مفرط و کاهش سطح انرژی
4) مشکلات خواب (بی خوابی یا پرخوابی)
5) تغیبرات ناگهانی در وزن و اشتها (پراشتهایی و یا اغلب بی اشتهایی)
6) کاهش تمرکز و مشکلات در تصمیم گیری
7) احساس بی ارزشی
8) کاش میل جنسی
9) افکار مکرر درباره مرگ و خودکشی

علل ایجاد کننده افسردگی عبارتند از:
1) سابقه خانوادگی یا ژنتیکی (افرادی که در خانواده شان سابقه افسردگی یا اضطراب یا اختلالات دوقطبی وجود دارد؛ بیشتر احتمال دارد به این اختلال دچار شوند.)
2) استرس‌های شدید و ضربه روحی (مانند مرگ عزیزان، مواجهه با جنگ، طلاق، از دست دادن شغل و..)
3) ابتلا به بیماری‌های مزمن (مانند بیماری‌های قلبی، دیابت، پارکینسون و…)
4) تغییرات هورمونی (مانند: تفییرات هورمونی در زنان پس از زایمان.)
5) تجربه‌های تلخ دوران کودکی (مانند کودکانی که مورد استفاده فیزیکی یا جنسی بوده اند، یا کودکانی که مورد توجهی دائمی والدین قرار داشته اند.)

جهت پیشگیری از افسردگی توصیه میشود اقدامات زیر را انجام دهید:
1) انتخاب سبک زندگی سالم و معنادار شامل زندگی آرام و پرهیز از تنش ها و حذف افرادی که ممکن است در افسرده شدن شما نقش داشته باشند.
2) استفاده از غذاهای سالم و ویتامین ها و مخصوصا امگا3
3) ورزش کردن
4) کاهش انتظار دیگران
5) افزایش مکالمه
6) اصلاح ارتباطات اجتماعی
7) معنویت

روش های درمان افسردگی عبارتند از:
1) دارودرمانی: باید بدانید که این داروها معمولا بین 4 تا 8 هفته زمان نیاز دارند تا تاثیر خود را نشان دهند.
2) روان درمانی: روان درمانی به خرد کمک میکند تا افکار منفی خود را اصلاح کنید و الگوی رفتاری مثبت تری ایجاد کند.
3) تغییر سبک زندگی: تغییراتی مانند افزایش فعالیت های بدنی، تنظیم الگوی خواب، تغذیه سالم و کاهش استرس می توانند نقش مهمی در کاهش علائم افسردگی داشته باشند.
4) استفاده از مکمل های ویتامینی و گیاهان دارویی مانند: زعفران، بابونه و اسطوخودوس.
5) در پایان پیشنهاد می شود در مواردی که شدت افسردگی بالاست؛ فرد به روانپزشک ارجاع داده شود.

مریم کاویانی/روانشناس و مدرس دانشگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو کردن