07:03

1405/06/16

سفر با کودک؛ تفریح یا یک کلاس درس بدون نیمکت؟

مریم شیداییروانشناس تخصصی کودک و نوجوان و بازی درمانگر
گروه روان‌شناسی گردشگری اساطیرنیوز

سفر خانوادگی برای کودک فقط جابه‌جایی از یک شهر به شهر دیگر نیست؛ می‌تواند فرصتی برای یادگیری، تجربه استقلال، تقویت کنجکاوی و گسترش مهارت‌های اجتماعی باشد. برخلاف آموزش رسمی که معمولاً در محیطی ساختاریافته اتفاق می‌افتد، سفر کودک را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که باید مشاهده کند، سؤال بپرسد، انتخاب کند و با موقعیت‌های تازه سازگار شود.
پژوهش‌های جدید در حوزه گردشگری کودک نشان می‌دهند که سفر خانوادگی می‌تواند به‌عنوان یک محیط یادگیری غیررسمی عمل کند؛ محیطی که در آن کودک از طریق تجربه مستقیم، تعامل با والدین، مشاهده فرهنگ‌های متفاوت و مواجهه با مسائل جدید یاد می‌گیرد. در این شرایط، والدین نیز صرفاً همراه سفر نیستند، بلکه می‌توانند نقش تسهیلگر یادگیری کودک را داشته باشند.
از نگاه روان‌شناسی رشد، یکی از ارزشمندترین بخش‌های سفر، مواجهه کودک با «امر جدید» است. تغییر محیط، مسیر، غذا، زبان، آداب اجتماعی یا حتی برنامه روزانه، فرصت‌هایی برای تمرین انعطاف‌پذیری و حل مسئله ایجاد می‌کند. البته این موضوع به معنای قرار دادن کودک در موقعیت‌های استرس‌زای شدید نیست؛ چالش باید متناسب با سن و توانایی کودک باشد و همراه با حمایت والدین اتفاق بیفتد.سفر همچنین می‌تواند فرصتی برای تقویت رابطه والد و کودک باشد. زمانی که والد به جای کنترل مداوم، کودک را در انتخاب‌های متناسب با سنش مشارکت می‌دهد .‌برای مثال انتخاب یک فعالیت، پرسیدن نظر او درباره یک مکان یا سپردن یک مسئولیت کوچک ــ کودک فرصت بیشتری برای تجربه شایستگی و استقلال پیدا می‌کند.بنابراین شاید سؤال اصلی این نباشد که «در سفر چه جاهایی را ببینیم؟» بلکه این باشد که «چگونه سفر کنیم تا کودک چیزی فراتر از عکس و سوغات با خود به خانه بیاورد؟»یک سفر خوب برای کودک الزاماً سفری پرهزینه یا پر از برنامه‌های فشرده نیست؛ گاهی یک پیاده‌روی در طبیعت، بازدید از یک مکان فرهنگی، امتحان کردن یک غذای جدید یا گفت‌وگو با مردم محلی می‌تواند به تجربه‌ای ماندگار و معنادار تبدیل شود.

برای والدین :
در سفر بعدی، به جای اینکه تمام تصمیم‌ها را خودتان بگیرید، یک یا دو انتخاب متناسب با سن کودک را به او بسپارید. از او سؤال بپرسید، اجازه دهید مشاهده کند و درباره تجربه‌اش صحبت کند. هدف، تبدیل سفر به کلاس درس نیست؛ هدف این است که کودک فرصت تجربه، کشف و مشارکت داشته باشد.

منابع:
Stone, C., & Petrick, J. F. (2013). The Educational Benefits of Travel Experiences: A Literature Review. Journal of Travel Research, 52(6), 731–744.Poria, Y., Reichel, A., & Biran, A. (2006). Heritage Site Management: Motivations and Expectations. Annals of Tourism Research, 33(1), 162–178.White, L. J., & White, L. (2004). Children, Families and Travel: A Review of the Literature. Tourism Management.World Health Organization. Guidelines on physical activity, sedentary behaviour and sleep for children under 5 years of age. WHO, 2019.World Health Organization. Guidelines on mental health promotive and preventive interventions for adolescents. WHO, 2020.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو کردن