کنتراست بصری
نایک، آدیداس و پوما چند سال پیش از تورنمنت شروع به طراحی کفش های جام جهانی خود کردند. در آن زمان، پیش بینی کنندگان روند پیش بینی کردند که صورتی روشن معروف به «سرخابی الکتریکی» یکی از محبوب ترین رنگ های تابستان ۲۰۲۶ خواهد بود. رنگ چشمگیر آن تضاد قوی ای با چمن سبز ایجاد می کند و باعث می شود کفش ها به راحتی در تلویزیون و استادیوم ها دیده شوند. در نتیجه، هر سه شرکت به طور مستقل رنگ صورتی را برای مسابقات پذیرفتند.
هیچ تضادی با یونیفرم های تیم وجود ندارد
در حالی که ۴۸ کشور شرکت کننده یونیفرم هایی در سایه های قرمز، آبی، زرد و سفید می پوشند، هیچ کشوری از مقدار زیادی صورتی استفاده نمی کند. این کار باعث می شود کفش ها در مقابل جوراب و پیراهن متمایز شوند و برندها بیشترین دید را داشته باشند.
افزایش اعتماد به نفس
این رنگ همچنین ممکن است به بازیکنان برتری ذهنی بدهد. بسیاری از ورزشکاران مدرن رنگ های روشن و چشم نواز را ترجیح می دهند چون معتقدند این رنگ ها به افزایش اعتماد به نفس در زمین کمک می کنند. در فوتبال، انتظار نانوشته ای وجود دارد که کفش های پرزرق و برق نشانه عملکرد قوی هستند. بسیاری از بازیکنان از این چالش برای ارتقای بازی خود استفاده می کنند.
تنها نکته منفی
روند صورتی موفقیت بزرگی هم برای دیده شدن تلویزیون و هم برای برند بوده است. با این حال، این موضوع یک مشکل کوچک برای طرفداران ایجاد کرده است. در گذشته، بازیکنان از دور فقط با رنگ کفش شان قابل تشخیص بودند. حالا که تعداد زیادی از بازیکنان لباس صورتی می پوشند، هواداران باید بیشتر به شماره پیراهن توجه کنند. این شلوغی بصری شاید دقیقا دلیل انتخاب لیونل مسی آرژانتین برای پوشیدن کفش های سفارشی عاجی و آبی روشن باشد.
منبع:
Why Pink Cleats Have Taken Over The World Cup
مترچم: زهرا محمدی گونه
