گاهی احساس ترس طبیعی است. در واقع، ترس فرآیندی طبیعی در مغز و بدن است که تلاش می کند ما را ایمن نگه دارد. اما گاهی ترس های ما آنقدر قوی می شوند که مانع انجام کارهایی می شوند که می خواهیم، مثل گذراندن وقت با دوستان یا حتی رفتن به مدرسه. گاهی ترس های ما می تواند به فوبیا تبدیل شود.
فوبیاها چیستند؟
فوبیاها ترس هایی هستند که بسیار بزرگ و قدرتمند شده اند.
دکتر میشل اولیت، مدیر بالینی ارائه دهنده خدمات سلامت روان آنلاین روانشناسان استرالیا گفت ترس فرآیندی طبیعی است که همه از آن عبور می کنند.
گاهی وقتی ترس های ما بسیار قوی می شوند، به فوبیا تبدیل می شوند.
او گفت: «در واقع به حفظ امنیت ما کمک می کند.» «وقتی فکر می کنیم چیزی ممکن است خطرناک باشد، بدنمان آماده می شود تا با انتخاب جنگ، فرار یا یخ زدن، از ما محافظت کند.»
اگرچه ترس ها معمولا با شرایطی که در آن هستیم مطابقت دارند، مثل احساس اضطراب قبل از سخنرانی جلوی کلاس، اما همیشه مانع انجام کارهایی که باید انجام دهیم نمی شوند.
دکتر اولایت گفت: «فوبیا متفاوت است.» «این احساس خیلی قوی و ترسناک است درباره چیزی که الان به ما آسیب نمی زند. ترس می تواند آنقدر بزرگ باشد که کسی را وادار کند از چیزهایی در زندگی روزمره اش دوری کند.»
او گفت ممکن است کسی آنقدر از هواپیما بترسد، مثلا که هرگز پرواز نکند و این مانع سفر به مکان هایی که می خواهد شود.
فوبیاهای رایج
پژوهشگران دقیقا نمی دانند چند نفر در استرالیا با فوبیا زندگی می کنند، اما آمارهای اخیر نشان می دهد که ممکن است این فوبیاها رایج باشند.
دکتر اولایت گفت: «در استرالیا، بسیاری از کودکان و جوانان گاهی بسیار نگران یا مضطرب می شوند.» «حدود یک نفر از هر ۱۴ کودک ۴ تا ۱۷ ساله مشکل اضطراب* دارند که می تواند شامل ترس های قوی به نام فوبیا باشد.»
او گفت مهم است که درباره نرخ فوبیاها در استرالیا بیشتر بدانیم تا افرادی که ترس های قوی دارند بتوانند به حمایت دسترسی پیدا کنند.
او گفت: «بسیاری از بزرگسالانی که ترس های بسیار قوی دارند، در واقع از کودکی چنین احساسی داشتند.» «بچه ها می توانند از خیلی چیزها بترسند، مثل هیولاها زیر تخت، بالا بودن، تاریکی، دور بودن از والدین یا مراقبشان، تزریق یا بودن در فضاهای کوچک و بسته.
«این نوع ترس ها می توانند بخشی طبیعی از بزرگ شدن باشند. با این حال، وقتی ترس بسیار قوی باشد، مدت طولانی شود و زندگی روزمره را سخت تر کند، مثل جلوگیری از رفتن به مدرسه، خوابیدن خوب یا خوش گذرانی کودک، ممکن است به فوبیا تبدیل شود.»
فوبیاهای غیرمعمول
همچنین انواع مختلفی از فوبیاها وجود دارد که بسیاری از مردم قبلا درباره شان نشنیده اند.
«برخی ترس ها ممکن است کمی عجیب به نظر برسند، اما در واقع بیشتر از آنچه فکر می کنید رایج اند،» او گفت. «مثلا بعضی ها وقتی سوراخ های ریز زیادی را نزدیک هم می بینند، مثل کندوی عسل، واقعا احساس ناراحتی یا حتی ترس می کنند.»
تریپوفوبیا، یعنی ترس شدید از خوشه های سوراخ یا برآمدگی، طبق گزارش روان شناسان آنلاین استرالیا، حدود ۱۰ تا ۱۸ درصد جمعیت بزرگسال را تحت تأثیر قرار می دهد.
او گفت: «یکی دیگر از ترس هایی که برخی افراد دارند، ترس شدید از استفراغ (امتوفوبیا) است.» «این می تواند باعث شود از بعضی غذاها، سفرها یا حتی وقت گذراندن با دیگران اجتناب کنند.
«همچنین افرادی هستند که از خوابیدن می ترسند، به ویژه اگر نگران کابوس های بد، کنترل نداشتن یا بیدار نشدن باشند.»
جالب اینجاست که نامی که برای توصیف ترس از واژه های طولانی داده شده، یکی از طولانی ترین نامی است که ممکن است دیده باشید – هیپوپوتومونسترزسکویپیدالیوفوبیا.
چطور می توان فهمید که ترس یک فوبیا است؟
دکتر اولایت گفت روانشناسان اغلب بررسی می کنند که ترس چقدر بزرگ است و چقدر بر زندگی روزمره فرد تأثیر می گذارد تا بفهمند آیا این یک فوبیا است یا نه.
دکتر اولایت گفت: «ترس را می توان فوبیا نامید اگر بسیار قوی باشد، مدت طولانی دوام داشته باشد و باعث شود از مکان ها یا چیزهای خاصی دوری کنید.» «ما همچنین متوجه واکنش بدن وقتی ترس ظاهر می شود می شویم. کسی که دچار فوبیا است ممکن است عرق کند، ضربان قلب تند داشته باشد، لرزش، حالت تهوع، سرگیجه، گرفتگی قفسه سینه یا حتی احساس وحشت کند.
«اگر این احساسات بزرگ شروع به مزاحمت در کارهای روزمره کنند، مثل رفتن به مدرسه، بازی با دوستان یا انجام فعالیت های معمولی، ممکن است نشانه فوبیا باشد.»
درمان فوبیا
خوشبختانه درمان های مؤثری برای فوبیاها وجود دارد.
دکتر اولایت گفت: داشتن مکانی امن برای صحبت درباره ترس هایی که ایجاد می کنید می تواند بسیار مفید باشد. همچنین می توانید مهارت هایی برای آرام کردن و آرام کردن بدن یاد بگیرید، مانند تنفس آهسته، تا احساس آمادگی بیشتری برای مواجهه با موقعیت داشته باشید.
«راه مفید دیگر برداشتن قدم های کوچک است. این یعنی با ملایمت و آهسته با ترس روبه رو شویم، کم کم و با حمایت.» «با گذشت زمان، مغز یاد می گیرد که آن چیز به اندازه ای که فکر می کند خطرناک نیست.
«همچنین نوع خاصی از کمک به نام درمان شناختی-رفتاری یا CBT وجود دارد. این برنامه به کودکان می آموزد که چگونه افکار، احساسات و رفتارهایشان به هم مرتبط است و ابزارهای ساده ای برای احساس آرامش و کنترل بیشتر به آن ها می دهد.»
دانش درباره فوبیاها و نحوه برخورد با آن ها در طول زمان تغییر کرده است.
فوبیاها نخستین بار در قرن نوزدهم شناسایی شدند، زمانی که دانشمندان شروع به مطالعه نحوه کارکرد ذهن کردند.
دکتر اولایت گفت: «اندیشمندان اولیه معتقد بودند فوبیاها ممکن است از احساسات پنهان یا تجربیات گذشته ناشی شوند.» «در اوایل قرن بیستم، کارشناسان سعی کردند با صحبت درباره احساسات و جستجوی دلایل عمیق تر پشت ترس ها کمک کنند.
«بعدها، حدود اواسط قرن بیستم، دانشمندان شروع به فکر کردن درباره چگونگی یادگیری ترس ها کردند. آن ها دریافتند که افراد می توانند به تدریج با ترس های خود گام به گام روبرو شوند تا کمتر احساس ترس کنند.
«با گذشت زمان، پژوهشگران بیشتر یاد گرفتند و راه های بهتری برای کمک ایجاد کردند.
«امروزه یکی از مفیدترین روش ها درمان شناختی-رفتاری یا CBT نام دارد. این به مردم می آموزد که چگونه افکار، احساسات و رفتارهایشان به هم مرتبط است و به آن ها کمک می کند راه های جدیدی برای فکر کردن و ترس کمتر بیاموزند.»
یافتن کمک
اگر ترس های شدیدی را تجربه کرده اید که زندگی روزمره تان را تحت تأثیر قرار داده اند، بهتر است با بزرگسالی که بتوانید به او اعتماد کنید مراجعه کنید. گاهی فقط صحبت کردن درباره ترس هایت می تواند به تو کمک کند احساس بهتری داشته باشید. همچنین خدماتی وجود دارد که اگر نگران یا مضطرب هستید می توانید با آن ها تماس بگیرید.
منبع:
Kids News: How to tell if a fear is a phobia and where to get help | KidsNews
مترجم: زهرا محمدی گونه
